Stundum hefur verið hneykslast á því að ég skuli hafa birt fréttir af vitleysunni sem iðulega er á visir.is. Svona vandað orðalag var þar að sjá í morgun og ekki hægt að skilja það öðru vísi en svo að enn fækkaði leikmönnum liðsins af því að einhverjir ætluðu að halda áfram. Sjáið bara:
Þetta er heil og óstytt efnisgrein úr fréttinni, ljósmynd af því sem þar birtist en ekki skrifað upp eftir því.
Snilld Fréttablaðsins er með eindæmum. Nú er talað um að leita AF einhverju. Hvers konar menntun hafa blaðamenn á Fréttablaðinu? Eru ekki gerðar neinar kröfur um lágmarksþekkingu á íslenskri tungu?
Ég ólst upp við það að talað var um að íbúar væru nú fleiri en í fyrra, veðrið væri betra en í fyrra eða jafnvel verra en síðustu árin. Þá var líka alltaf sagt að eitthvað væri verra en eða meira en, stærra en eða minna en eitthvað annað.
Nú er algengt að nota alls kyns miðstig af orðum án þess að nefna viðmiðunina. Okkar kjöt er betra, okkar verð er lægra og svo framvegis - og maður fær ekki að vita betra eða lægra en hvað. Þetta finnst mér slæmur siður. Miðstig er auðvitað til sjálfstætt, en þá er jafnan stuðst við viðmiðun eða hliðstæðu í annarri setningu. Siggi á afar góðan bíl en mér finnst minn betri. Gunna komst hátt upp í fjallið en Ari komst talsvert hætta. En þegar sagt var að frúin hlægi í betri bíl frá Bílsölu Guðfinns hafði maður ekki hugmynd um það hvernig hinn bíllinn var, sem lakari taldist.
En nú er komin ný vitleysa í samabandi við betri enn og verri en. Ég hef tekið eftir þessu sérstaklega í Svæðisnuddinu (sem heitir núna opinberlega Útvarp Norðurlands). Þar er sagt aftur og aftur meira miðað við í stað meira en. Atvinnulausir eru sagðir 10% fleiri miðað við sama tíma í fyrra. Ekki 10% fleiri en í fyrra.
Mér finnst þetta einfaldlega kolvitlaust.
Fjölbreytni í orðalagi og orðavali er æskileg. Við sem kennum íslensku höfum á undanförnum árum orðið sífellt meira varir við orðfæð nemenda, en hún stafar hugsanlega af því að stórlega hefur dregið úr bóklestri ungmenna. Ég hef verið með á mínum snærum tvítuga nemendur sem hafa að eigin sögn aldrei lesið bók af eigin hvötum, aldrei farið á bókasafn til að fá sér lesefni til afþreyingar - einungis lesið það sem þeim hefur verið gert að lesa í skólum.
Einhæfni í orðalagi er einnig áberandi í fjölmiðlum og iðulega er eins og komi þar upp tískufyrirbæri sem verða ótrúlega lífsseig. Eitt af því er að þegar fréttamenn og fréttaþulir skipta um umræðuefni segja þeir nær undantekningarlaust: Og þá að öðru, þá að fjármálum, og þá skulum við gá til veðurs, og þá til útlanda, og þá yfir í íþróttir, og þá skulum við sjá hvað er í Íslandi í dag.
Enda þótt þá vísi frekar til þátíðar en nútíðar getur svo sem alveg gengið að segja svona - a.m.k. til tilbreytingar - en þegar menn nota eingöngu þetta verður það leiðinlegt og mér finnst það bara asnalegt. Það mætti til dæmis segja; Og næst skilum við líta á íþróttir, og nú skulum við athuga hvað er í íþróttum, og nú er komið að því að líta til útlanda. Sjónvarp og útvarp eru þegar allt kemur til alls samtímamiðlar.
Það er sérkennileg reynsla að horfa á svipinn á Mývetningum þegar fólk segir á Mývatni þegar það á við í Mývatnssveit eða við Mývatn. Ég skil reyndar ekki hvernig vísindamönnum sem fást við veður og lýsa því í fjölmiðlum dettur í hug að tala um veðrið á Mývatni. Ég hef ekki heyrt talað um veðrið á Þingvallavatni eða nokkru öðru vatni reyndar. Það væri að vísu skiljanlegt ef veðurathugunarstöð væri úti á vatninu, en mér skilst að svo sé ekki í Mývatnssveit. Ég hef oft séð endur á Mývatni og jafnvel báta, og þegar vatnið er ísi lagt og hægt að fara þannig út á það og jafnvel á dorg, þá er að mínu viti í lagi að segja á Mývatni. Annars tæplega.
Auglýsingar frá Tónastöðinni eru dálítið óvenjulegar, meðal annars eru notuð flókin íslensk orð um alls kyns tæki og tól, sem jafnan eru nefnd erlendum nöfnum.
Langskemmtilegust þykir mér þó auglýsingin um að nýkomið sé úrval af sérstaklega leiðinlegum fingraæfingum fyrir píanó. Góð fyndni.
Visi.is og Fréttablaðinu til háðungar birti ég hér upphaf frettar sem var á visir.is í dag. Fréttin er enn á vefnum, óbreytt að öðru leyti en því að fyrirsögnin er nú Stef sigraði Svavar.
Ég spyr eins og sá sem las þetta yfir öxlina á mér: Hvers konar fólk er í vinnu á þessum fjölmiðli?
